Η τεχνητή νοημοσύνη και η ρομποτική αλλάζουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα το σύγχρονο πεδίο της μάχης. Και ενώ οι συγκρούσεις στην Ουκρανία συνεχίζονται, όλο και περισσότερες εταιρείες υψηλής τεχνολογίας βλέπουν τον πόλεμο ως το απόλυτο περιβάλλον δοκιμών για νέες στρατιωτικές εφαρμογές.
Το ενδιαφέρον γίνεται ακόμη μεγαλύτερο όταν στο προσκήνιο εμφανίζονται ονόματα με τεράστιο πολιτικό και επιχειρηματικό βάρος, όπως ο Eric Trump, γιος του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Donald Trump.
Ο Eric Trump στο επίκεντρο της συζήτησης
Δημοσιεύματα και αναλύσεις έχουν συνδέσει επενδυτικά κεφάλαια που σχετίζονται με τον Eric Trump με εταιρείες προηγμένης ρομποτικής και τεχνητής νοημοσύνης. Αν και δεν υπάρχουν δημόσια επιβεβαιωμένα στοιχεία ότι ο ίδιος ελέγχει ή κατευθύνει στρατιωτικά προγράμματα στην Ουκρανία, η συζήτηση γύρω από την εμπλοκή αμερικανικών επενδύσεων στην αμυντική τεχνολογία εντείνεται.
Το ερώτημα που τίθεται είναι απλό αλλά εκρηκτικό:
Πόσο κοντά βρίσκεται η ανθρωπότητα στον πρώτο πόλεμο όπου τα ανθρωποειδή ρομπότ θα πολεμούν αντί για ανθρώπους;
Το μεγάλο στοίχημα της στρατιωτικής ρομποτικής
Οι παρουσιάσεις ανθρωποειδών ρομπότ εντυπωσιάζουν:
- τρέχουν,
- ισορροπούν,
- κάνουν άλματα,
- εκτελούν σύνθετες κινήσεις,
- χειρίζονται αντικείμενα με ακρίβεια.
Ωστόσο, άλλο είναι μια επίδειξη σε εργαστήριο και άλλο μια πραγματική μάχη.
Ένα πολεμικό ρομπότ πρέπει να μπορεί να:
- αναγνωρίζει φίλους και εχθρούς,
- προσαρμόζεται στο έδαφος,
- λαμβάνει αποφάσεις σε πραγματικό χρόνο,
- λειτουργεί χωρίς GPS,
- επιβιώνει σε λάσπη, βροχή, καπνό και εκρήξεις,
- χειρίζεται οπλικά συστήματα με αξιοπιστία.
Κάθε μία από αυτές τις λειτουργίες αποτελεί τεράστια τεχνολογική πρόκληση.
Η Ουκρανία ως εργαστήριο στρατιωτικών τεχνολογιών
Αναμφισβήτητα, ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει εξελιχθεί σε πεδίο όπου δοκιμάζονται νέες τεχνολογίες:
- drones,
- αυτόνομα οχήματα,
- AI λογισμικό,
- ηλεκτρονικός πόλεμος,
- προηγμένα συστήματα αναγνώρισης στόχων.
Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε νέο σύστημα χρησιμοποιείται επιχειρησιακά ή ότι όλες οι σχετικές πληροφορίες επιβεβαιώνονται. Ωστόσο, οι συγκρούσεις επιταχύνουν την ανάπτυξη στρατιωτικών τεχνολογιών με τρόπο που σε καιρό ειρήνης θα απαιτούσε πολλά περισσότερα χρόνια.
Το μεγαλύτερο εμπόδιο δεν είναι η τεχνητή νοημοσύνη
Η μεγαλύτερη πρόκληση δεν είναι το λογισμικό.
Είναι η φυσική.
Ένα ανθρωποειδές ρομπότ χρειάζεται:
- ενέργεια,
- ισχυρές μπαταρίες,
- ψύξη,
- προστασία από νερό,
- προστασία από σκόνη,
- εύκολη συντήρηση.
Ένα ρομπότ, αντίθετα, χρειάζεται συνεχή τεχνική υποστήριξη και αξιόπιστη τροφοδοσία ενέργειας.
Οι ειδικοί διαφωνούν
Υπάρχουν δύο σχολές σκέψης.
Η πρώτη θεωρεί ότι θα χρειαστεί περίπου μία δεκαετία μέχρι τα ανθρωποειδή ρομπότ να μπορούν να αναλάβουν ουσιαστικό ρόλο στο πεδίο της μάχης.
Η δεύτερη πιστεύει ότι η πρόοδος της τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να μειώσει δραστικά αυτό το χρονικό διάστημα.
Η πραγματικότητα πιθανότατα θα βρεθεί κάπου στη μέση.
Ο νέος αγώνας εξοπλισμών
Όπως κάποτε οι μεγάλες δυνάμεις ανταγωνίζονταν για πυρηνικά όπλα, σήμερα ο ανταγωνισμός μεταφέρεται στην AI.
Η χώρα που θα καταφέρει να συνδυάσει:
- τεχνητή νοημοσύνη,
- ρομποτική,
- αυτόνομα όπλα,
- μαζική παραγωγή,
Το πραγματικό ερώτημα
Δεν είναι αν θα υπάρξουν στρατιωτικά ανθρωποειδή ρομπότ.
Το ερώτημα είναι:
Ποιος θα τα ελέγχει;
Οι κυβερνήσεις;
Οι στρατοί;
Ή οι πανίσχυρες εταιρείες τεχνολογίας που επενδύουν δισεκατομμύρια στην τεχνητή νοημοσύνη;
Η απάντηση ίσως καθορίσει όχι μόνο το μέλλον του πολέμου, αλλά και το μέλλον της ίδιας της ανθρωπότητας.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών